Konflikt w pracy? Jaką zająć pozycję

Zakład pracy to drugi dom. Tam spędzamy kilka godzin dziennie, tam spotykamy się z innymi współpracownikami, swoimi przełożonymi. Czasami atmosfera jest przyjemna, nastroje pobudzają do jeszcze lepszego działania. Zdarzają się też sytuacje konfliktowe, które są czymś naturalnym, i niestety nieuniknionym, albowiem „nie ma wesela bez muzyki i nie ma domu bez kłótni” – jak powiada przysłowie ludowe.


Konflikt to słowo pojemne

W życiu codziennym, również tym zawodowym, jest wiele sytuacji, które mają znamiona jedynie quasi–konfliktu. Zazwyczaj dotyczą zwykłej dynamicznej wymiany zdań, poglądów, które szybko rozchodzą się po kościach. Jak sobie radzimy w sytuacjach mało konfliktowych? Ma to ogromne znaczenie, albowiem wynika z pewnych cech osobowościowych oraz przyjętych w sposób świadomy czy mniej świadomy strategii radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych. Metoda radzenia sobie w okolicznościach zaistniałego konfliktu jest ujmowana w obrębie psychologii zarządzania pod względem wielu perspektyw, w zależności od teorii i punktu widzenia.

Ugodowość

Ugodowość – to jeden z pięciu czynników, za pomocą których można opisać osobowość człowieka. Czynnik ten dotyka kwestii naszego funkcjonowania  w sytuacji konfliktu. Może przybrać formę pozytywnego albo negatywnego nastawienia i orientacji wobec innych ludzi. Osoby ugodowe charakteryzują się dużym altruizmem, sympatycznym i szczerym podejściem do innych, jednoznacznością w odbiorze, dążeniem do przyjaznych relacji, „odpuszczaniem” w sytuacjach spornych oraz dużą skłonnością do niesienia pomocy, często nawet swoim kosztem. Osoby  o mało ugodowym nastawieniu to ich przeciwieństwo, skupiają się na osiąganiu własnych celów, są nieustępliwe, podejrzliwe, pamiętliwe, zawsze wszystko wiedzące, mające poczucie wyższości nad innymi, często agresywne, rywalizujące nie dla celów ale z zasady dokuczenia innym. Czynnik ugodowości zawiera w sobie kilka składników – skłonność do rozczulania się, altruizm, prostolinijność, zaufanie, ustępliwość, skromność.

Wzory zachowań

W zależności od stopnia konfliktu, jego rozmiaru i materii, człowiek najczęściej przybiera następujące postawy zachowań:

  • unikanie
  • uleganie
  • rywalizacja
  • postawa kompromisu i kooperacyjności

Dwie ostatnie postawy bywają najbardziej owocne, są bowiem najczęściej przyjmowane przez osoby pracujące w grupie. Każda osoba skutecznie posługuje się przynajmniej dwoma lub trzema z wyżej wymienionych, które stosuje w zależności od potrzeb, rodzaju sytuacji i zamierzonych celów. Każda z tych postaw ma swoje plusy i minusy. Plusy wówczas, gdy tworzone jest wspieranie i budowanie wzajemnego zaufania, skuteczne dążenie do rozwiązania win. Natomiast minusami jest ignorowanie problemu, brak komunikacji w kwestii wyrażania swoich potrzeb, niewrażliwość na innych. Mniej lub bardziej starami się nimi żonglować dla optymalizacji efektywności oraz kreowania własnego wizerunku.